Ala sira d’istè,
Quand in gir j’en tutt sudä,
mo che gran felicitä
l’è corror int’al prè;
andär in sa e in a,
co’ il bräghi ala zvà,
la testa quatäda
dal barciolén moj äd rozäda,
soquant mossén datorna il luzi
chi’s fan capir in do’ gh’è il buzi;
un po’ d’amigh con su’l guantòn
chi piccion propiä da razòn.
L’è un lusso, l’è na roba fenna
scoriattär drè la balenna,
rutäross int’la tera rossä
a la manera pù balossä;
rivär a cà tutt pién äd pora
sensa stissär la tò rezdora.
E chi ‘l cor al gh’ metta migä
an la vensa la partida:
vòn pù svelt al t’pol fregär
e ala fén al t’fa cridär.
Mo nuätor, vecc’ mo bòn
a la sämma la lessiòn:
piccia, corrä, dagh a drè
e sicur cha’t vensärè;
tira fort, bata cme’n frär
blizgä sensa zbarbatlär.
Gh’at paura? Mo co’t costa,
tant po’ dopa a gh’ven la grosta.